Vrijdagmorgen zijn een aantal dames druk bezig geweest met het inkleuren en "ontleden" van hun lone star. Het is leuk om met spiegeltjes te kijken hoe het effect van een ingekleurde punt is, als je die zou uitwerken in een ster.
Ik heb een paar punten genaaid en ik aarzel of ik blauw in het midden doe of rood.


Bij twijfel niets doen, dus heb ik een poppenquiltje afgemaakt.

Zaterdag hebben wij een uitstapje gemaakt naar Deventer. Wij parkeren altijd aan de andere kant van de IJssel, omdat we het een vakantiegevoel vinden om met het pontje over te varen. Het was snerpend koud op het water en om op te warmen gingen we koffie drinken in de Keizerskroon. Er is altijd vriendelijke bediening en er is een prachtig interieur.
Na opgewarmd te zijn, zijn we wat gaan winkelen en daarna kregen we trek in een lunch. Hiervoor gingen we naar Royal, altijd gezellig vol en een leuke kaart. Dan staat de Walstraat op het programma, zo'n leuk straatje met al die kleine winkels. Mijn dag was helemaal goed met de aanschaf van een katoenen kleedje. Dan heeft Deventer natuurlijk ook mooie boekwinkels, waar je je hart kunt ophalen en je portemonnee legen. Dan gaan we naar huis, want de honden zijn alleen en lopen waarschijnlijk met gekruiste achterpoten, omdat ze uitgelaten moeten worden. Wij pakken nog een wijntje en een sigaartje (cafe zonder personeel In de Borrelaer), zoeken het pontje op en rijden naar huis. We worden vrolijk begroet en ze mogen direct een wandelingmaken. Terwijl Wil de honden uitliet, heb ik met frisse ogen naar de punten van de ster gekeken en ik weet het, blauw in het midden en rode punten.
Nu de volgende hobbel, achtergrond. Ik ga dubben,licht of donker, druk of rustig. Morgen verder.

Voorjaarsquiltje

Thuis gekomen ben ik weer verder gegaan met het voorjaarsquiltje. Vandaag heb ik de laatste steekjes gemaakt. Dit quiltje gaan we in twee ochtenden maken, nl. op 19 maart de ondergrond naaien en op 26 maart het borduurwerk en de applicatie. Je maakt het natuurlijk in de kleurtjes die je zelf leuk vindt.

Dit weekend heb ik een workshop gevolgd bij Sue Daley. Zij liet zien hoe ze de Engelse manier van werken met kartonnetjes om zeshoeken heeft uitgebreid met allerlei andere vormen. Ze had een grote hoeveelheid quilts bij zich, die ze op haar eigen manier had genaaid. We mochten allemaal een patroon uitzoeken om te oefenen. Het voordeel is dat alles wat eerst om papier wordt genaaid overal mee naar toe genomen kan worden om aan te werken. Als je wat van haar werk wil zien kijk dan op haar weblog: www.suedaleydesign.typepad.com/

Wat hebben ze hard gewerkt. In vijf weken genaaid en in de kerstvakantie gequilt. Ik ben echt trots op ze. Meisjes, vrijdagmorgen ligt jullie foto op je te wachten!

We hebben een heel rustig weekend. Het is heerlijk om achter elkaar aan een quiltje te kunnen werken. Het derde poppenquiltje is af en ik ben bezig aan het voorjaarsquiltje.

Wij zijn al jarenlang bevriend met Wubbo en Eveline en tijdens zo'n vriendschap ontwikkelen zich ook tradities. Een daarvan is het inwijden van het nieuwe jaar met het gezamenlijk eten van "blotebilletjes in het gras". Eveline en ik vinden koken allebei erg leuk, maar dit gerecht wordt altijd door Eveline verzorgd. Zelf kook ik het thuis pas, nadat wij bij Eveline zijn geweest. Zo hoort dat.

Mijn eigen recept smaakt ook goed, maar toch anders. Misschien heeft Eveline een "geheim" ingredient. Wecken van snijbonen en weken van witte bonen doe ik niet. Ik kies voor de makkelijke manier met een pot witte bonen en snijbonen uit het diepvriesvak.
Ik begin met het koken van 1 kg aardappelen. De witte bonen warm ik op met daarbij een laurierblad. De snijbonen smoren met boter en nootmuskaat. Ondertussen de rookworst garen in water van 90 graden.
Maak een lekkere puree met warme melk en boter, stamp de snijbonen erdoor en schep daarna de bonen erdoor. Denk aan zout, peper en nootmuskaat. Smakelijk!

Naaldenboekje

Ik moet ook nog een belofte inlossen. In de loop der jaren hebben we op de vrijdagmorgen vaak kleine werkstukjes gemaakt. Een aantal dames die wat later bezoekster zijn geworden willen toch ook die oude werkjes nog maken. Nu heb ik het probleem dat ik werkbeschrijvingen maken heel moeilijk vind; live uitleggen aan de tafel is veel makkelijker. Maar goed, daar komt hij, verluchtigd met foto's.
Je hebt 4 stofjes nodig van circa 20 x 20 cm, twee voor de binnenkant (zwart) en twee voor de buitenkant (rose) en twee repen vilt van 10 x 20 cm.
Knip de cirkels uit de vier stofjes. Leg steeds een rose en een zwarte cirkel op elkaar, goede kant op goede kant. Naai vast met uitzondering van een keeropening (foto 1).
foto 1
Omkeren en de opening sluiten (foto 2).
foto 2
Geef op de rose kant met een pennetje het middelpunt aan. Leg de cirkel op de tafel met de rose kant naar onder en vouw de cirkel tot een vierkant. Kijk naar foto 3
foto 3
en strijk de vouw erin. Leg het vierkant nu met de rose kant naar je toe en vouw de hoekpunten naar het midden. Naai punt voor punt op het middelpunt vast. (foto 4 binnenkant en buitenkant).

binnenkant -----------------------------------------buitenkant
foto 4
Leg nu de viltstofjes op elkaar op tafel en leg daarop de twee gevouwen vierkantjes met een tussenruimte van circa 5mm (die 5 mm vormen de rug van het boekje). Knip het vilt op maat, zodat het niet uitsteekt. Vorm een boekje door de vierkantjes aan de rug te naaien. (foto 5)
foto 5
Als de puntjes elkaar niet mooi raken, naai dan een kraaltje of een mooi knopje erop.
Veel plezier met het maken.
Pakketjes voor dit naaldenboekje hebben wij ook in de winkel te koop.

donderdag

De eerste twee werkdagen in de winkel zijn alweer voorbij en toen ik vanmorgen naar buiten keek en zag dat alles weer een nieuw laagje sneeuw had gekregen, moest ik denken aan de strenge winter van 1963. Ik woonde nog in het westen van het land bij mijn ouders. In januari overleed de grootvader van Wil. De eerste keer dat zijn grootmoeder weer mee wilde voor een klein uitstapje, gingen we naar Hoek van Holland, omdat de zee bevroren was (27 jan. 1963). We waren nog trots op onze bontjassen.

Ik heb van dezelfde dag nog een foto van Wil en mezelf op de bevroren zee. Wat waren we jong.

Tien dagen later overleed mijn grootvader. Hij werd begraven op mijn 21ste verjaardag. Het was een lieve man. Ik was graag bij mijn grootouders. Op mijn vrije donderdagen moet ik vaak denken aan het rijmpje dat hij opzegde: "Oh donderdag, oh donderdag, oh schoonste aller dagen; des morgens nog een halve week, des avonds nog twee dagen." Hij werkte nog zes dagen per week.