Little Quilts of Love

Vandaag ben ik druk bezig geweest met het voorbereiden van pakketjes. Morgenmiddag komen een flink aantal dames vrijwillig helpen met het maken van "little quilts of love" voor het ziekenhuis in Deventer.
Aly Woestenenk had een telefoontje van het ziekenhuis gekregen dat de voorraad quiltjes wat mager was en of wij er nog wat wilden maken. Op de vorige bijeenkomst van de Bond van Plattelandsvrouwen heeft Aly flink reclame gemaakt voor dit goede doel en ze heeft heel wat dames kunnen noteren.
Als U iets meer wilt lezen over "little quilts of love" is hier de website:
www.lqol.nl

praatje over oude quilt

Vrijdagmorgen gaat Wil weer een verhaaltje vertellen over een oude quilt. Hij heeft er echt zin in. Het is een quilt uit de jaren dertig van de vorige eeuw. Die periode werd in Amerika de "grote depressie" genoemd. Zoals ook nu nog in alle Engels-sprekende landen quilts gemaakt worden over een actueel thema, waar veel mensen door geroerd zijn, werden toen ook quilts gemaakt die een verhaal vertelden over de situatie waarin de maaksters zich bevonden. Deze quilt lijkt wel op een stripverhaal.
Wat is het toch wonderlijk dat we tegenwoordig de hele wereld in huis kunnen halen via internet. Een paar jaar geleden had het eindeloos geduurd, voordat je zoveel informatie in betrekkelijk korte tijd bij elkaar kon vinden.
Wil begint meestal in een van de vele boeken over antieke quilts, die ik heb. Hij zoekt naar een quilt die niet zo maar mooi is, maar vooral naar een quilt die een verhaal vertelt. Met de gegevens uit het boek zoekt hij verder het internet af en zo kun je vaak toch nog meer achtergrond informatie verzamelen.
Als je er zin in hebt te luisteren, ben je van harte welkom in het quiltcafé van vrijdag a.s.
Vorig jaar hebben we de Dresden Plate behandeld en de dames die voor een grote quilt hebben gekozen, naderen nu het einde van hun werk. Deze quilt van Mevrouw Hartong van Ark heeft veel mooi quiltwerk en een heel aparte border met een deel van het patchwork patroon. Als de quilt helemaal af is, mag ik hem nog eens zien en dan probeer ik het quiltwerk goed op de foto te zetten.

Het einde van het naai- en applicatiewerk is in zicht. Eigenlijk vind ik het jammer, want je zag het quiltje met sprongen vorderen en dat is ook wel eens prettig.
De achterkant heb ik uitgezocht, een mooie bloem op ecru ondergrond. Het vervelendste werk vind ik het inrijgen van de quilt. Als dat achter de rug is, wordt het weer leuk. Dit quiltje ga ik met de hand quilten, voorlopig eerst de blokken. Voor de rand zie ik nog wel.
Ik heb zoveel stofjes over van de Replica Quilt, dat ik het Shelburne quiltje en het poppenquiltje van afgelopen vrijdag ervan heb kunnen maken en nog heb ik over.
Omdat ik naast het quilten ook graag aan iets nieuws wil beginnen, heb ik in mijn voorraad boeken en CD's gezocht naar een nieuw project. Een paar jaar geleden heb ik een CD gekocht met patronen van Sue Spargo en daar heb ik nog nooit iets uit gemaakt. In die tijd werkte ze gewoon met stofjes en dat vind ik leuker dan de wollen stoffen die nu veel gebruikt worden. Ik ga voorlopig mijn vrije tijd verdoen met het zoeken naar een leuke quilt.

Jan kijkt naar KoffieMax

Vanmorgen hebben Jan en Jaap weer rondgedold in de sneeuw. Voor de honden is het echt feest, ze blijven rennen en spelen tot ze er bij neervallen.
Als Jan dan binnenkomt gedraagt hij zich weer naar zijn hondenleeftijd, vijftig plus, en neemt plaats op de keukenbank om naar KoffieMax te kijken, terwijl ik de nieuwe stoffen ga uitprijzen. Ik denk dat hij zeer geinteresseerd is in het koningshuis.
Als ik naar buiten kijk, lijkt de wereld wit-zwart, maar zo voelt het niet. Binnen is het heerlijk warm en na mijn verplichte huiswerk heb ik voor mijn plezier aan het Shelburne Quiltje gewerkt.

Hoe verwend kun je worden?

Woensdag was ik jarig en het bleek dat heel veel dames dat wisten. Vanaf half elf, toen de winkel openging, werd ik verwend met heel veel cadeautjes. Omdat het druk was, had ik niet eens de tijd alles rustig uit te pakken, maar gisteravond was het zover. Al die lieve dames, hartelijk bedankt, het ontroert echt, als zoveel mensen aan je denken.
We hebben wel direct een Mozart Kugel gesnoept, nadat de foto genomen was.
Omdat in het weekend pas mijn verjaardag in de familiekring wordt gevierd, kon ik gisteravond ook nog even het bloemetje op de hoek van het Shelburne quiltje strijken en met een festonsteekje vastzetten
Een poos geleden heb ik diverse dames beloofd om een vriendinnenquiltje of een familiequiltje te behandelen. Voor vrijdag 18 februari stond er nog geen onderwerp in de agenda van het quiltcafé. Dus we kunnen er op die datum aan beginnen. Als U mee wilt doen, is het enige dat U meebrengt pen en papier. We gaan overleggen wat je erop zou kunnen appliceren. Thuis gaat U eraan werken. We komen de tweede keer bij elkaar op 15 april, zodat U ruim de tijd krijgt. Ik geef wel wat patroontjes voor bloemen, vogels, poppetjes, boom. Dit zijn basis-figuurtjes, die makkelijk veranderd kunnen worden.

werken met heat and bond

In het quiltje dat ik nu aan het maken ben, is een gedeelte van de blokjes met applicatie. Om nog eens te laten zien hoe ik dat doe, hieronder een aantal foto's. Ik gebruik "Heat and Bond Lite" in plaats van Vliesofix, maar de werkwijze is gelijk.Teken de onderdelen op de papierkant en zorg ervoor dat er een stukje extra getekend wordt aan de onderdeeltjes die onder een ander stofje vallen.
Knip ruwweg uit, dus niet op de getekende lijn. Bij grote stukken knip ik in het midden een gedeelte weg, zodat het geheel later niet plankerig wordt. U houdt dus een soort diaraampje over.
Zet het strijkijzer op zijde, strijk de papiertjes op de achterkant van de stof en laat afkoelen.
Knip nu uit.
Knip uit op het lijntje.
Haal de papiertjes eraf en leg de stukjes stof op de ondergrond. Zet het ijzer weer op zijde en strijk vast. Het werkje is in spiegelbeeld opgeplakt.

logeerpartij

We hebben een heel gezellig weekend achter de rug. Het begon met een telefoontje van Roos. Ze zit in groep 6 en moet voor het eerst een spreekbeurt houden over een historisch figuur. Ze heeft nog even tijd, dus kon ze goed overleggen wie ze zou kiezen. Na veel heen en weer gepraat, de een was saai, de ander was al door een klasgenootje gekozen, werd het Mozart. Ze is op pianoles, dus ze heeft wel affiniteit met muziek.
Het leek ons leuk dat ze dan maar een weekend moest komen om met opa eraan te werken. Zo hebben wij weer een goede reden om Roos en Merel op te halen. Als straks de hockeycompetitie weer begint, kan dit niet zo makkelijk meer.
Vrijdagmiddag zaten ze klaar met hun rugzakjes gepakt, we mochten nog net even koffie met hun moeder drinken, maar daarna moesten we toch echt weg.
De weg van Arnhem naar Lochem duurt nooit lang, want onderweg moeten we overleggen wat we zullen eten, maar ook wat voor lekkers voor de vrijdagavond. Het is allemaal zeer onverantwoord, maar wij hoeven niet op te voeden. 'sAvonds keken we naar X-factor. Merel ging liever met het poppenhuis spelen, maar Roos vond het prachtig. Ze vond alleen dat de jury wel iets vriendelijker kon zeggen als het niet zo goed ging, want volgens haar zou ze dat toch iets anders inkleden , als zij zelf in de jury zat.
Donderdagavond hadden Wil en ik al veel opgezocht over Mozart en ook wat attributen klaargelegd die ze mee kan nemen om te laten zien tijdens de spreekbeurt, o.a. een euromunt met de beeltenis van Mozart en een knuffeleend met een muziekdoosje in zijn buik, dat hier bij alle kleinkinderen in de wieg heeft gehangen.
Terwijl Roos werkt aan haar spreekbeurt, helpt Merel in de keuken. We hebben eerst overlegd wat we zouden maken voor het avondeten, als ook haar ouders er zijn. Het werden cakejes en gehaktballetjes. Daar had ze de meeste zin in.
Voor de cakejes hebben we het recept van Annelein gebruikt, alleen mochten niet alle cakejes met appel, want dat vind ze niet lekker. Ik heb een hele zak appels geschild en ook gelijk appelmoes gekookt. De meisjes sneden en Jan en Jaap hadden geluk want ze zijn dol op de schillen.
Annelein, ze waren heerlijk, alleen niet zo goed gerezen, want de meisjes drukten het deeg nogal stevig in de bakjes, maar het deed aan de smaak niets af. Ik moest het deeg redden, want er is niets zo lekker als je vinger erin steken en dan aflikken en dan zeg je tegen oma dat je het toch nog niet zo goed geproefd hebt en dat gelooft oma altijd!
We konden nauwelijks wachten op Michiel en Marielle om aan dat heerlijks te beginen.