Kookboeken

Naast mijn passie voor patchwork beleef ik ook veel plezier aan koken. Daarmee samenhangend verzamel ik kookboeken. Het leukst vind ik het, wanneer de vorige bezitter er aantekeningen in gemaakt heeft. Het is zo jammer dat je niets weet van de kookster. Ik vind de boeken het meest interessant, als ze er gebruikt uitzien. Met dit boekje ben ik blij. Voedsel was al op de bon en er worden veel tips gegeven om substituten te gebruiken. Met potlood staat er in " Sint 1940, T van Teyn Vlaardinger-Ambacht".

Opnieuw hexagons

Vandaag heb ik een paar hexagons vergroot.
Ze moeten nu even op non-actief, omdat ik de spullen voor het quiltcafe ga voorbereiden. Het is spijtig dat er maar 24 uur in een dag zijn.

Replica Quilt

A.s. vrijdagmorgen in ons quiltcafe gaan we weer verder met de Replica Quilt. Dit eenvoudige blokje was heel snel gemaakt. Ik was zo in vorm dat ik veel te veel blokjes heb genaaid.

Vriendinnenboom

De maandagmorgen is een goed begin van de week. Prachtig weer. Terwijl we koffiedrinken in de tuin denken we aan onze vrienden, die we vanwege de afstand niet vaak zien. We weten, dat ze allemaal, op hun manier, genieten van het leven. Met echte vrienden pak je onmiddellijk, ook na lange tijd, de draad weer op, waar je hem moest loslaten.

Julia is mijn dierbaarste vriendin, aan de vlag zie je dat ze veel in Frankrijk is.

Dit is Anneke. Ze heeft haar hart verpand aan Zweden.

Gelukkig woont Eveline in Nederland.

Mijn vriendinnen hebben allemaal een groot hart. Ik heb op het quiltje hun liefhebberijen uitgebeeld of de huisdieren die ze verzorgden. Het geheel is omzoomd met bloemen en een wat sentimentele tekst, die ik wel meen.

Hexagons

Nog even een update van de hexagon verslaving.
Mmmmm. Nog al saai.

Gaat wel, maar de puntjes zijn wel erg iel.

Wordt al beter, maar is nog niet wat ik wil.

Dit gaat de goede kant uit.

Wil je zelf hexagons leren tekenen, noteer dan vrijdag 25 juni en vrijdag 23 juli in je agenda.

Feest

We hebben een heerlijk weekend achter de rug.
Het begon al op vrijdagmorgen. Prachtig zomerweer, alles werkte mee. De tuin stond klaar om de dames van het quiltcafe buiten te ontvangen.

Het was poppen/wandquiltje ochtend en het thema was applicatie. Zo te zien was er veel aandacht voor de uitleg.

Oei betrapt.

Connie heeft zich verstopt. Zou ze thuis verteld hebben dat ze verhuisdozen aan het inpakken is? In zo'n drukke enerverende tijd voor een verhuizing is het prettig even met andere quilters samen te zijn. Dan vergeet je even al het werk dat op je wacht. Niemand vindt het erg dat je even spijbelt, dus kom maar te voorschijn.

We mochten deze mooie quilt zien gemaakt door Joke en opgehouden door Joke en Verrie

Ik hoop dat we nog veel vrijdagen buiten kunnen zitten.

'sMiddags hebben we bij Bep in Hall in haar tuin thee gedronken. Wat is haar tuin toch prachtig, je kunt zien dat er met veel liefde aan gewerkt wordt.

In de eerste week van juni koopt Wil pioenrozen voor mij. Ze herinneren me aan mijn vader. Ik weet nog dat mijn zus me belde om te zeggen dat mijn vader was overleden. Ik stond met de telefoon voor het raam en zag dat in de tuin de pioenrozen voor het eerst open waren. Ieder jaar komt dat beeld weer terug.

Vandaag, zondag, vieren we de verjaardag van de oudste neef van Wil.(Hij heet ook Wil). Tot groot genoegen van de hele familie organiseert hij ieder jaar een reunie, niet alleen voor zijn directe familie, maar hij nodigt ook neven en nichten met kinderen en kleinkinderen uit. We zijn met zoveel mensen dat hij een zaal bij van der Valk huurt en hij biedt ons daar een heerlijk buffet aan. Voor het familiealbum worden er dan ook groepsfoto's gemaakt. Als we naar de foto's van de voorgaande jaren kijken zien we onszelf verouderen, maar we zien ook dat de familie verjongt. Ik hoop dat we nog veel jaren bij elkaar mogen blijven, want wij behoren nu tot de oudste generatie.

Tuinruimers

Volgens de weersverwachting voor morgen bereiden we ons erop voor dat we buiten kunnen zitten.
Ik heb dus een tuinjurk aangetrokken om wederom springbalsemien te ruimen. De jurk is al heel oud. Ik heb hem "ge-erfd" van Monique, de dochter van mijn vriendin Julia. Ze heeft hem als positie-japon gedragen en Julia vond dat ik de jurk prima achter het huis bij het werk in de tuin zou kunnnen dragen. Ze weet dat ik niet van broeken houd. Ze heeft gelijk gehad, maar ik wist niet dat de jurk onverslijtbaar was. Ieder jaar komt hij weer te voorschijn. De zoon van Monique is inmiddels 15 jaar oud.

We gaan morgen een poppen/wandquiltje maken van een bloemenmandje met geappliceerde bloemen. Ik ga nu het patroon van het mandje uitwerken en de voorbeeldjes voor de applicatie klaarmaken.

Meisjes die morgenochtend komen, neem een hoed en een bril mee. Het wordt warm in de tuin. Denk aan de zonnebrandcreme!
Wij zijn klaar met de voorbereidingen in de tuin, de stoelen zijn gesopt, de springbalsemien is weg. Jullie zijn van harte welkom in ons quiltcafe in de tuin.