tentoonstelling wesepe

De laatste maanden heb ik natuurlijk ook wel leuke dingen gedaan. Een daarvan was het bezoeken van een tentoonstelling van de quiltgroep uit Wesepe. Vijf jaar geleden ben ik daar ook geweest en de sfeer was zo hartelijk en gastvrij dat ik steeds in de gaten heb gehouden of de dames weer eens exposeerden. In mei was het zover. De variatie was weer groot, allemaal werkstukken waar je blij van wordt, niks geen pretenties, een gezellige drukte.

Als verrassing was er een Russische quiltgroep uitgenodigd om samen in Wesepe te exposeren. Een aantal Russische dames was overgevlogen en ondanks de taalbarriere was het makkelijk communiceren, quilttaal is universeel.

Deze dame heeft in een van haar quiltjes haar levensloop verbeeld: jeugd, tienerjaren, studietijd en gehuwd leven.

Als het even iets te lastig werd was er een in Nederland wonende Russische quiltster die graag hielp met tolken.

De dames hadden ook nog een workshop geregeld, waar je aan kon meedoen. Zonder naald en draad maakten we popjes. Het voordoen verliep prima, maar ik wist al dat als ik thuis niet direct nog zo een popje zou maken, het mij nooit meer zou lukken. Nu is het maanden later en het is dus helemaal weggezakt hoe het ook alweer moest; eigen schuld, dikke bult.

Ik heb ook met bewondering gekeken naar het vouwwerk van Berthy Fokkens. De hele quilt is opgebouwd uit blokken met steeds een andere vouwtechniek.. Zo fijntjes alles in een tint.

Kijk eens wat ik vandaag heb gemaakt. Als U deze tasjes ook wilt maken, kunt U even een mailtje sturen naar rietjevanslagmaat@zonnet.nl .
Het strookje met de vogels kost € 6,50 en is ruim voldoende voor drie tasjes, de porto is €1,38. Een werkbeschrijving krijgt U er gratis bij.

Rommel Ruimen

Na een periode van drukte in mijn hoofd en in mijn huis heb ik de onrust gelijk weggegooid met de laatste spullen van de zolder (wij zeggen spullen, de kinderen zeggen rommel). De oud-ijzerman was er blij mee en wij ook.
Het wordt tijd om weer wat routine te brengen in het blog.


De kleindochters, Roos en Merel, logeerden bij ons en ze hebben de leeftijd om te vragen "vertel nog eens van vroeger". Hoe oud was je toen je trouwde Oma en had je dan ook een trouwjapon? Mogen we die dan even zien?
Ik ben bewaarderig en dus kon ik hem direct te voorschijn halen. Maar dan moet er ook gepast worden. Ze vinden hem prachtig en gaan hem allebei later aantrekken als ze gaan trouwen. Vooral de sleep vinden ze "cool".

Ik houd van tradities en ik maak ze ook graag. Aan het eind van de schoolvakantie logeren Roos en Merel altijd een paar dagen bij ons. We gaan dan ook op stap om nieuwe kleren uit te zoeken voor het nieuwe schooljaar en die hoeven dan niet nuttig (of practisch) te zijn (daar zijn ouders voor!).
Onze favorite winkel is Zara, omdat we dan alles bij elkaar hebben, schoenen, jassen, blousjes en broeken of rokken.
Helaas was er in Apeldoorn voor Merel geen blouse en voor Roos waren de schoenen een twijfelgeval. Ze had hele "mooie" in Deventer gezien. Dus Opa en Oma en kinderen terug naar Deventer. Maat uitverkocht!
Terug naar Lochem. Maar niet getreurd. Opa had een prachtig plan voor de volgende dag, maar eerst moesten ze naar bed en de volgende dag zouden ze het plan horen.
Internet is een zegen en we vonden alle Zara's van Nederland. We kozen voor Utrecht en om het plezier te vergroten een nachtje in een hotel "met zwembad".
Bij de logeerspullen was geen bikini of badpak. Niet getreurd, dat konden we onderweg nog kopen. Maar dat is in het naseizoen niet zo makkelijk. In Utrecht aangekomen eerst "even" naar de Hema voor een bikini, maar de dames hebben smaak, de ene te rose, de andere te bloemerig en dat terwijl we al blij waren dat er nog bikini's te koop waren.
Gelukkig was Zara naast de Hema en je gelooft het niet: Geen kinderafdeling!
Maar alles is toch nog goed gekomen, want C&A had een blouse en van Haren had mooie laarsjes.
Terug naar het hotel om te zwemmen en dineren wilden de dames bij McDonalds.
De volgende morgen was het weer feest. Bij het ontbijtbuffet hebben ze eerst goed gekeken wat er allemaal te kiezen was. Het zijn gezellige kletskousen, dus het ontbijt duurt dan ook lang. Voordat we het hotel verlieten, wilden ze nog even met Opa zwemmen en dan gaan we richting Arnhem. Ze mochten nog zeggen wat ze leuk vonden om het logeerpartijtje mee af te sluiten. Unaniem werd besloten tot een bezoek aan Action, waar ze allebei nog iets mochten uitzoeken. Ook dat duurde lang want er moest gewikt en gewogen worden. En dan is het tijd om thuis gebracht te worden. De kinderen hebben we ingeruild voor de honden. Nog een dikke zoen en deze traditie is ook weer in stand gehouden.

Na het maken van twee reproductie quilts heb ik zin in een eigen ontwerp. Op het programma staat hij vermeld als "randje erbij". In september gaan we hier mee verder, maar U kunt ook nog instappen, als U daar zin in heeeft. Iedere maand een nieuw randje.
Het voordeel van een medaillon quilt is dat U kunt stoppen na iedere rand.
Zo, de kop is er weer af en nu volhouden.

Tel uw zegeningen!

Morgen is mijn vriendin Julia jarig. Als ik mijn zegeningen tel, is Julia in mijn toptien. Ze was en is er altijd. We wonen 200 km van elkaar, maar dat is geen enkel obstakel in mijn gevoel voor haar; onze band is in de loop der jaren steeds hechter geworden. We kennen elkaar via onze mannen, die bevriend zijn sinds de kleuterschool, dus zij winnen in het aantal jaren.
Julia en haar man Frans zijn echte zonaanbidders en vertrekken dus vaak na haar verjaardag voor langere tijd naar Frankrijk.
Een andere zegening zijn kleinkinderen. Het is langzamerhand een traditie geworden dat de familie met Pasen bij ons bivakkeert. De dagen voor Pasen logeren Roos en Merel bij ons om te helpen alles in orde te brengen voor het grote feest. Er moeten eieren versierd worden en sinds Merel kan schrijven, verzorgt zij de naamkaartjes bij de borden en de tafelschikking. Dus geen kinderen naast pappa en mamma. De kinderen roepen "spring" en wij vragen "hoe hoog?".
Vorig jaar wisten ze niet meer waar ze alle eieren verstopt hadden, dus heeft Roos een plattegrond van de tuin gemaakt, waarop de verstopte eieren aangetekend werden.
Zondag kwam Willem en die mocht van zijn nichtjes de eieren zoeken. We missen één ei, maar we verdenken Jan, een van onze honden, ervan dat hij ook gezocht en gevonden heeft.

vogels

Gistermiddag zat ik in de tuin met quiltwerk en mijn gedachten sprongen van de hak op de tak. Ik dacht weer terug aan de fijne dagen in Blankenberge. Het was daar prachtig weer en 's middags bleef ik meestal een uurtje op mijn kamer met de balkondeur open, zodat ik in de zon zittend wat kon lezen of handwerken. Het hotel staat in de duinen en regelmatig vlogen meeuwen voorbij.
Waarschijnlijk is er vroeger overlast geweest en daarom hangt nu op onze verdieping een mooi bord met een waarschuwing.
In onze eigen tuin zijn zelden meeuwen, soms een verdwaalde vanaf het kanaal, maar wel veel merels, winterkoninkjes, koolmeesjes en soms een roodborstje. Buiten vind ik vogels mooi, maar binnen moet ik niets van losvliegende vogels hebben.
Eerlijk gezegd plak ik ze liever vast op een ondergrondje, daarna festoneer ik ze, om er zeker van te zijn dat ze niet gaan fladderen en daarna zet ik er een mooi randje omheen.
Dit quiltje is wel ingeregen, maar moet nog wachten op het quilten. Eerst moet er geborduurd worden en gequilt in het Shelburne quiltje.

verjaardagen

Na een heel druk, maar gezellig weekend treedt de regelmaat weer in. Zaterdag hebben twee dames hun verjaardag met quiltvriendinnen bij ons gevierd. Ze zijn 's morgens al heel vroeg op stap gegaan. Yvonne is zelfs al om zeven uur uit Belgie vertrokken om op tijd bij haar vriendinnen in Brabant te zijn. Onze foto's van zaterdag zijn niet geweldig, maar Yvonne heeft foto's gemaakt die veel leuker zijn. Misschien kun je een kijkje nemen op haar blog "yvonne-madeliefje.blogspot.com"
Zondag vierde Willem zijn derde verjaardag, hij wordt al een kleutertje, dat met zijn nichtjes kan spelen. Het was de eerste keer dat hij begreep dat hij het middelpunt was van alle drukte om hem heen.
Vandaag heb ik verder gequilt aan het Shelburne quiltje. Vrijdag a.s. gaan we hier in het quiltcafé weer verder aan werken. Voor de afwisseling en om mijn vingers te ontzien, borduur ik nog een stukje. Ondertussen bedenk ik wat voor patchwork blokjes ik hierom ga zetten.

weer aan het werk

Bij thuiskomst uit Blankenberge lag er een verrassing op mij te wachten. Merel van zes jaar was met haar opa de nieuwe auto gaan ophalen en had onderweg om de tijd te doden een brief voor mij geschreven. Ik zal hem goed bewaren, want dit is de eerste brief die ze heeft geschreven. Ik ben reuze trots op haar. Ze is nog maar in groep 3 en dan al zo'n lange brief.
De brief ging vergezeld van een tekening van de auto. Die tekening is ook al zo mooi. Ze heeft goed gekeken, drie rijen stoelen met hoofdsteunen, een lange neus en een rechte achterkant, zonder twijfel een blauwe Espace. De zon schijnt,maar opa rijdt aan de verkeerde kant van de weg. Dat geeft te denken, zou hij vaak ingehaald hebben?
Na zo'n week met zestig quilters heb je eigenlijk een korte vakantie nodig om uit te rusten, maar dat zit er niet in. Dinsdag en woensdag was het "business as usual".
Vandaag heb ik mijn hart kunnen ophalen aan iets wat ik graag doe. Ik heb veel gekookt en gebakken en daarna ingevroren in kleine porties, zodat de vriezer weer goed gevuld is.
In deze pie zitten eieren verscholen in braadworst. Vorige week, in Belgie, hebben we heerlijk gegeten, veel over eten gepraat en recepten uitgewisseld. Ik heb beloofd het recept met braadworst en eieren op het blog te zetten.
Oven verwarmen op 220 C. Ontdooi bladerdeeg en bekleed een springvorm. (Ik houd niet van invetten en bekleed de vorm met papier).
500 gram braadworst uit zijn velletje halen en even met een paar plakken bacon uitbakken om het overtollige vet eraf te gieten. Laat afkoelen. Stort het vlees in de vorm en strooi tijm erover (de braadworst is al gekruid door de slager)en eventueel wat extra zwarte peper.
Maak vier kuiltjes in het vlees en breek in ieder kuiltje een ei. Strooi daar wat verse peterselie over.
Maak met bladerdeeg een deksel en plak die vast met water.
Bak 15 minuten op 220 C en nog eens 15 minuten op 160 C.
Af laten koelen
Tot slot nog even een foto van een eenvoudig poppenquiltje

auto brandt

Vandaag mag ik als invaller op Rietje's blog schrijven. Rietje is zelf in Vlaanderen, in Blankenberge. Ze is een weekje op vakantie en doet niets anders dan quilten en waarschijnlijk kletsen met ongeveer 60 Belgische quilters die ook niets liever doen. Het is een week waar ze het hele jaar naar uitkijkt, maar haar vreugde was bijna de grond in geboord. We zouden vrijdagmiddag met auto en caravan op stap gaan. (ik zou gaan kamperen in Brugge met onze twee honden, Jan en Jaap). We gingen langzamerhand inpakken en dronken tussendoor nog even een kopje koffie, toen er dringend werd gebeld. Een voorbijkomende automobilist had gezien dat onze auto in brand stond en had aangebeld. Snel de brandweer gebeld en het enige dat we nog konden doen was op een afstandje kijken hoe de brandweer onze caravan redde en de auto bluste. Onze zoon was zo vriendelijk om meteen zijn auto aan te bieden en zo kon Rietje alsnog naar Blankenberge gebracht worden en ik ben weer terug om het een en ander te regelen. Ze heeft het prima naar haar zin en ik kan haar maandag weer ophalen in een andere auto die ik inmiddels heb gekocht. Intussen geniet ik van het fraaie voorjaar, de honden en de tuin, waar in deze tijd van het jaar genoeg te doen is. Ik kom tijd te kort.