Waarom ik deze week niet quilt

Willem is niet zo'n goede eter, maar met een koe als bord en een boterham in kleine stukjes, die je zelf in de hagelslag mag dopen, wordt het een stuk leuker.

Als lunch mag je poffertjes met banaan klaarmaken en de banaan mag je zelf snijden.

'sMorgens vroeg met Jan en Jaap in de tuin, wat een mooie herfstochtend. De zon is er bijna en als je nog iets verder in de tuin bent, kun je zwaaien naar de trein.



Ik doe nooit aan voorjaarsschoonmaak, maar zodra we wat vaker binnen zitten, begin ik in de keuken met de najaarsschoonmaak. De gordijnen had ik al vaker gewassen en dat ging altijd goed. Deze keer dus niet. Ze zijn ongeveer 10 cm gekrompen.

Achteruit naaien is ook een kunst. Het achteruit naaigereedschap bewees goede diensten. De geruite voering van de gordijnen is al uitgelegd.

en is opnieuw gezoomd.

Beide zomen zitten er weer in. Twee klaar, nog negen te gaan.

Een stukje van de rode rand aan de "randje erbij quilt" is klaar, dat is alles wat ik deze week genaaid heb.

hiep hiep hoera

Vrijdag was de verjaardag van onze dochter. Ze woont in Amsterdam en we kunnen haar pas zondag feliciteren. Om toch een beetje feestelijk gevoel te krijgen, hebben we taarten gekocht om bij de koffie in ons quiltcafé te presenteren.

Iedereen heeft spontaan voor haar gezongen; daar word ik altijd een beetje verlegen van, maar ik vind het toch ook heel hartelijk.

Aan de stamtafel was de stemming oppperbest.


Zou onze dochter soms van rood houden? Ellen had een nieuwe wintermantel gekocht en Merel en Roos wilden hem graag even passen.

Het is de bedoeling dat Ellen er zuinig op moet zijn, want Roos vindt dat ze er bijna in past.

Merel moet iets langer wachten.


Willem is uit Amsterdam met ons meegekomen en blijft een paar dagen logeren. Het is voor opa en oma minstens zo leuk als voor hem. Op dit moment is hij fan van Cars. Hij eet hier dus van een Cars bordje en gebruikt een Cars servet. Zijn ouders zullen hem missen, want hij is een gezellige kletskous. Wij gaan een goede week tegemoet.

kerst in het quiltcafé

Vandaag bracht Marianne haar quilt mee om een afwerkbies uit te zoeken. Langzamerhand zijn er steeds meer dames die hun civil war / replica quilt afhebben. Er is er niet één die niet mooi is. Omdat iedereen met haar eigen restjes, aangevuld met bijpassende nieuwe stofjes heeft gewerkt, zijn ze allemaal bijzonder mooi en hebben ze iets eigens van de maakster in zich.

Marianne heeft ook een mooie achterkant aan haar quilt.

De bedevaartgangers uit de Elzas waren weer bijna kompleet aanwezig en zo te zien vonden ze het weer heel gezellig. Hun enthousiaste verhalen maken dat ik graag ook eens zou gaan. Wie weet gebeurt dat nog eens.

Remmie is al een poosje vaste gast op vrijdagmorgen en ze bracht twee nieuwe quiltsters mee.

Wil Schneider heeft bijna heel haar leven in Zuid Afrika gewoond. Haar herinneringen aan haar leven daar zijn verwerkt in deze fraaie quilt.

En nu voor de dames die nieuwsgierig zijn naar wat wij toch op die ochtenden doen, die als "Kerst" op het programma staan. Op deze ochtenden is er steeds een ander eenvoudig patroontje om te appliceren en te borduren (knippen en plakken!). Met de kerstlapjes kun je doen wat je wilt. Ik denk dat ze leuk zijn, met een randje erom, als een slinger aan de schouw of met het lapje als middelpunt van een sterretje als quilltje.
Vrijdagmorgen is het boompje met vogeltje aan de beurt.

The title of my blog

I am witing this post in English, because I accept an invitation from an Australian quilter, Dawn from Adelaide. She herself has a blog entitled "As sweet as cinnamon", which illustrates her favourite atmosphere and subjects. She invites other bloggers to enter the titles of their blogs into a list and explain in a small post on their own blogs, why they have chosen that title.
My blog is called "A few of my favourite things", because I write about my quilting, cooking, gardening, dogs and my being a grandmother. Those are really the ruling passions of my life.
When you look at the the title photo of my blog, you see me, early one morning in my nightie reading the paper, with my two dogs, Jan and Jaap, at my feet. I am sitting in my own Wisteria Lane, illustrating easy living, but I am not a desperate housewife.

vrijdags quiltcafé

Bijna iedere vrijdag zien we een Shelburne quiltje dat helemaal af is. Deze keer mochten we de quilt van Gerda bewonderen.

Een poosje terug bracht Jo haar quilt mee. Ze heeft de patronen vergroot en de rand is samengesteld uit restjes van de quilt.

Iedereen is heel ijverig aan het werk in het vrijdagse quiltcafé.
Vroeger waren er nog eens echte burgemeesters. Op deze afbeelding staat burgemeester Van der Werff van Leiden, die zijn arm aanbiedt als voedsel voor zijn uitgehongerde burgers. Kom daar nu nog maar eens om, om zo'n burgervader.
Gisteren, 3 oktober, herdachten wij Leidens Ontzet met hutspot en klapstuk. Ik denk dat iedereen dat wel kan klaarmaken, anders staat het "officiele" recept in een boekje "Enkele traditionele recepten uit de Nederlandse keuken" uitgegeven door het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Vandaag, 4 oktober, geen vlees op het menu maar een spruitjestaart met noten (kijk even bij het label recepten, op zondag 11 oktober 2010).

In het weekend ben ik begonnen met een nieuwe rand voor de medaillon quilt. Binnenkort heb ik een stukje af om te tonen.

Van alles wat

Wat een prachtige nazomer. In de tuin bloeien nog steeds de rozen.

Helaas komen ook nog steeds brandnetels te voorschijn.

De dauw trekt weg en het is heerlijk om dit weekend buiten te zitten met de quilt waaraan ik met de hand werk.

De quilt is nu helemaal in elkaar en de puntjes sluiten mooi.

'sAvonds ben ik achter de naaimachine gaan zitten om weer een randje aan de medaillonquilt te zetten. Nu moet ik weer nadenken over de volgende rand. Ik bekijk altijd eerst welke kleur ik moet toevoegen voor de sfeer in de quilt en dan zoek ik een patroon, waar de kleur goed bij past. Het zal wel meer rood dan blauw worden, want ik houd meer van rood.

Omdat een mens toch ook moet eten, had ik mijn zinnen gezet op pasteitjes.
Om de vulling te maken moest ik in de vriezer zoeken wat er nog was. Het is dus kip geworden. De andere ingredienten waren op voorraad.
Deze pasteitjes zijn zo zacht van smaak dat de kindjes er ook van houden en bovendien lukken ze altijd. Ik houd van grote hoeveelheden, maar je kunt natuurlijk altijd halveren. Ze verdwijnen hier altijd als sneeuw voor de zon.
100 gr. boter
1000 gr. kip in blokjes
3 uien gesnipperd
150 gr. gerookt ontbijtspek in sliertjes
0,5 liter bouillon van een blokje
bloem
1 doos kastanje champignons in plakjes
peterselie gesneden
room-zout-peper
20 a 25 plakjes bladerdeeg
3 eierdooiers
Smelt boter in de braadpan en fruit de uien lichtbruin, schep ze uit de pan en doe nu de sliertjes spek in de pan tot ze knapperig zijn en leg ze daarna bij de uien. Bak nu de blokjes kip in het spekvet. Als alles bruin is, doe dan de uien en het spek erbij. Roer bloem erdoor tot al het vet is opgenomen. Bouillon roerend erbij doen om een gebonden saus te maken.
Nu champignons, zout en peper toevoegen en zonder deksel een half uurtje laten sudderen. Dan room en peterselie erdoor en de vulling van het vuur halen en koud laten worden.
Dit heb ik op zaterdag gemaakt en in de koelkast gezet.
Op zondag de oven op 200 graden, plakjes deeg ontdooien, eidooiers loskloppen.
De randjes van het deeg inkwasten met eidooier, koude vulling midden op het deeg leggen en tot een envelopje dichtvouwen.
Maak een gaatje in de vulling, zodat de stoom kan ontsnappen.
Leg ze op een licht ingevette bakplaat.
Besmeer ze dik met eidooier en bak ze in 20-25 minuten op 200 graden goudbruin.
Wij eten hier meestal een salade bij.


P.S. Voor Meriam,
alle recepten kunnen ook omgezet worden voor "normaal" koken. Mail maar even welke je wilt hebben. (Niet allemaal tegelijk a.u.b., want ik moet ook nog quilten!!!), Rietje.
rietjevanslagmaat@zonnet.nl

verrassingsochtend

De taarten stonden klaar en dan stroomden de dames binnen.


Ook om de hoek was het heel gezellig.

Wat zouden Berta en Ans zoeken?

We kregen zelfs bezoek uit Garderen van Hennie Oosterbaan en haar vriendin Eefje.

Remmie heeft haar Shelburne quiltje klaar.

Hoe heeft ze dat toch gedaan? Mag ik er een foto van maken?

Remmie heeft in de vakantie heel hard gewerkt. Er kwam nog een quilt uit haar tas. Ze heeft er hard aan gewerkt om zonder veel half af werk aan een nieuwe quilt te kunnen beginnen.
Nu wordt het toch tijd om het werkstukje van de verrassingsochtend te laten zien.