Hoe wij het weekend inluiden.

 Vroeger waren onze kinderen van ons afhankelijk als er iets nieuws geleerd moest worden.
Tegenwoordig komt het steeds vaker voor dat ik hulp nodig heb. Gelukkig staan ze altijd voor mij klaar.
Zo heeft Ellen aangeboden om het blog te "updaten". Daar zeg ik geen nee tegen, want het zou tot in lengte van dagen hetzelfde gebleven zijn. Ze is er gisteren aan begonnen en werkt stug door.

 Ondertussen is mijn zaterdag veel leuker. Eerst natuurlijk met Willem voor de televisie gezeten. Wat is de Sinterklaastijd met een klein jongetje in huis toch gezellig. We hebben natuurlijk alle liedjes meegezongen. We hebben samen in spanning gezeten of de boot wel op tijd zou komen en hoe het nu met de staf zou gaan. Af en toe vond Willem het zo spannend dat hij niet meer durfde te kijken (alleen tussen zijn vingers door) en soms hield hij zijn oren dicht en moest ik later vertellen wat er besproken was. Maar, eind goed, al goed; vanavond moet er natuurlijk een schoen gezet worden.

Om de spanning iets te verlagen zijn we samen appelmoes gaan koken.

Wat is nu fijner dan je zelfgemaakte moes te eten?  Een cadeautje krijgen in je schoen?

Sunbonnet Sue

 We zijn een paar dagen gaan uitwaaien. Het plan was een paar dagen naar een gedeelte van België te gaan waar we nog nooit zijn geweest. Hotel geboekt, niet teveel inpakken en weg waren we.
Maar zoals jullie weten, ben ik verslaafd aan stofjes, draadjes en naalden. Dus stiekem een werkje voorbereid om in de auto iets om handen te hebben. Het eerste stuk van de route kan ik wel dromen. Dus zodra we de grens van Lochem waren gepasseerd, heb ik mijn werkje tevoorschijn gehaald.

 Thuis geknipt en geplakt en nu dus heerlijk festonneren. Echt een werkje voor onderweg.
Na een paar uur rijden kwamen we in een voor ons onbekende omgeving. Sunbonnet Sue werd opgeborgen en we genoten van het uitzicht.

Je gelooft je ogen niet. Toen we in Natuurpark Hoge Venen kwamen, lag daar sneeuw. Wat een prachtig wandelgebied.
Ons hotel lag in het Park. We hadden goede schoenen en waterdichte jassen, dus niets kon ons deren.

 De laatste ochtend om 10 uur was het nog steeds -1 graden. Langzamerhand vertrokken we richting Nederland en het laatste stuk heb ik Sue weer tevoorschijn gehaald. Kijk eens hoeveel er al klaar zijn.

Een berichtje voor de dames die van plan zijn a.s. vrijdagmorgen naar het quiltcafé te komen: Maak Uw mail a.u.b. open voor de nieuwsbrief.

Randje er omheen

Vandaag tussen de bedrijven door is de rand eraan gekomen. Dat ging niet van een leien dakje. De vierde rand leidde een eigen leven. Steeds opnieuw gemeten, de ene keer hield ik stof over, de andere keer kwam ik stof tekort. Ik ben eerst maar gaan stofzuigen, daar kan je je agressie mee wegpoetsen.
's Zomers  ga ik op dat soort momenten onkruid uitrukken. Gelukkig hebben we een grote tuin, dus dan kan ik goed kalmeren.
Maar ja, nu dus maar gestofzuigd, of stof gezogen, dat weet ik nooit, en dan nog eens proberen de rand er netjes aan te zetten.. Het lukt. Ik vind de rand een verrijking van het quiltje. Ik moet het nu even laten liggen, want dit weekend wachten er andere bezigheden.

 Kate Greenaway

Nog even een berichtje voor de bezoeksters van het quiltcafé van morgenochtend. Wil heeft een praatje voorbereid over het figuurtje van Sunbonnet Sue, een bekend patroon in de patchwork wereld. Het is een inleiding op het quiltcafé van 6 december waarin het patroon zelf in de praktijk aan de orde komt. Hij zal morgen verduidelijken wat Sunbonnet Sue met de twee bovenstaande dames te maken heeft. Het zijn eerst Kate Greenaway en daarna Bertha Corbett. Misschien zien we U morgen. Anders tot een volgende post op mijn blog.

En toen had ik acht blaadjes. Ik vind het quiltje steeds leuker worden. De sashings en het stofje om de hoeken op te vullen zitten erin en nu een rand erom.

Ik hoop dat ik hier en daar een uurtje vind om eraan verder te werken.
Zo meteen de winkel netjes opruimen, dan koken en daarna nog wat overhemden strijken, want dat hoort er natuurlijk ook bij en daarna de borders knippen.

Maple Leaf

Eigenlijk mocht ik niet aan iets nieuws beginnen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Met al die mooie herfstbladeren om mij heen bekruipt me een onbedwingbare zin in een herfstige quilt.

Ik heb een compromis met mezelf gesloten. Een kleintje mag. Er zijn al zes blokjes klaar, nog maar twee te gaan.

Snel naar m'n Singertje.

Rood

 Vanmorgen hebben we in het café een kleine oefening gemaakt in foundation piecing. Dit als voorbereiding op het naaien van het compass. Het patroon is een variatie op het Maltezer Kruis patroon.
Het bakje is gekocht bij Action en met een patchwork kleedje erin heb ik een gezellig aangekleed dienblaadje.
Als je het patroontje wilt hebben, mail dan even naar rietjevanslagmaat@gmail.com
.

Vanmiddag had ik geen afspraken en kon ik genieten van het prachtige herfstweer in de tuin.

Kerstkatjes

Zoals beloofd hierbij weer een kerstwerkje! 🎄

Geen quiltje maar een snoezige deurkrans. Deze 8 kerstkatjes zitten met hun staarten aan elkaar. Strikjes om en spinnen maar. Veel plezier en inspiratie voor de komende dagen.

Het patroontje is eventueel bij ons te bestellen voor 3,95 euro excl verzendkosten a 1,20 euro via rietjevanslagmaaat@gmail.com